خاک کف زائر تو سرمه ی چشم حوریان
ای شه بی قرینه و ملجا جمله بی کسان

کبوتر بام تو ام مولانا ابالحسن
تشنه ی یک جام توام مولانا ابالحسن

میلاد امام رضا علیه السلام مبارک باد

حرف های دل ...

مولای من : تو را امام غریب می ‌نامند ، می ‌دانم بد میزبانی بودند و در مهمان ‌نوازی

وفا نكردند .

مولای من : بعد از گذشت روزگار ، حال تو میزبان ما هستی ؛ تو میزبان گریه‌ها و نیازها ؛

غم‌ها و دلتنگی ‌های ما هستی .

تو كه غریبی را احساس كرده‌ای ! حال غریبه‌ها به آستان كرم تو چشم دوخته‌اند و به دستان

پر مهرت توسل كرده‌اند .

مولای من : می ‌خواهم از زائرانی بگویم كه جاده به جاده و شهر به شهر گذشته ‌اند تا نفسی

مهمان شوند و از می عشق تو بنوشند .

مولای من : می خواهم از سنگ فرش آستان مقدّست بگویم كه سجده ‌گاه قدوم مهمانانت

شده است ؛ از كبوتران عاشقی كه گرداگرد حرم پاک تو می ‌چرخند و تو را طواف می ‌كنند ؛ از

نسیم بگویم كه بیرق گنبدت را بوسه ‌باران می كند و عطر دلربای تو و اشک تمنای زائرانت را

به اوج افلاک می برد .

مولای من : می ‌خواهم از آسمان بگویم كه هر روز نه ، هر ساعت نه ، هر لحظه و ثانیه از تو

جان می ‌گیرد و در پیشگاه شكوه تو جان می ‌دهد .

ای آفتاب مهربانی : می ‌خواهم از خورشید بگویم كه هر طلوع با انوار خود به پنجره فولاد تو

چنگ می ‌زند و از ضریح تو نور می ‌گیرد .

ای حجت خدا : خوش به حال جاده كه از قدوم زائرانت بغض تنهایی خود را می ‌شكند و خاک

پایشان را به سینه زخم‌آلود خود می ‌زند كه عمری است از طواف تو جا مانده است .

خوش به حال رواق‌ها ، درها و دیوارهایی كه از نفس مهمانانت پر می ‌گیرند و به ضریح پاک تو

می ‌رسند . خوش به حال مناره ‌ها و كاشی ‌ها ...

حرم لبریز زائرها مسافرها مجاورها
                    گروهی آذری ها و گروهی از شمالی ها
یکی از پای قالی و یکی از بین شالی ها
و حالا هر کدام آرام
                    زبان واکرده در این ازدحام ، آرام :

" ببین این دست پینه بسته را آقا
ببین این شانه های خسته را آقا

به بیخوابی دو چشم خویش را مجبور کردم من
                    به زحمت پول مشهد آمدن را جور کردم من
نشستم تا بگیرم دامن ایوان طلایی را
                    به سمتت باز کردم دست خالی گدایی را"
یکی درد دلش را با امام مهربان می گفت
                    یکی بالای گلدسته اذان میگفت
یکی بغض میان آه را میگفت
                    یکی هم خستگیِ راه را میگفت
جوان زائری در گریه هایش
                    "آمدم ای شاه" را میگفت
خلاصه عده ای اینجا و خیلی ها
                    ز راه دور ، دلگیر حرم هستند
همان هایی که جا ماندند و
                    حالا پای تصویر حرم هستند...

کاش میشد که این جمعه در روز تولد ضامن آهو می آمدی کاش این جمعه بیایی کاش تولد امام رضا علیه السلام را با شما جشن بگیریم کاش باشی این جمعه . کاش . . .

ای آقای مهربانی چشم به راهت هستیم

عیبی نداره  اگر هر روز یکی  اس ام اس  می زنه  که در حرمت نائب الزیارة هست!
عیبی ندارد..  که دلم می سوزه  
عیب نداره که دلم، چشمم، روحم همه آشوب میشه ....
عیب نداره......
بالاخره یه روزم نوبت مــــــن میرسه...
ان شاء الله

باب الجواد...بارش باران... نگفتنی ست،

اذن دخول بر لب یاران، نگفتنی ست...

صدها هزار زائر و عاشق میان صحن،

عرض ادب به شاه خراسان... نگفتنی ست...

یا امام رضا میبینم عاشقای تورو؛

اشک های زائرای تورو؛

آرزومه منم بپوشم لباس خادم های تورو.

كارت بانكيم رو به فروشنده دادم و باخيال راحت منتظر شدم تا كارت بكشه ، ولى در كمال تعجب ، دستگاه پيام داد :
"موجودى كافى نميباشد !

:flushed:"امكان نداشت ، خودم ميدونستم كه اقلا سه برابر مبلغى كه خريد كردم در كارتم پول دارم، با بيحوصلگى از فروشنده خواستم كه دوباره كارت بكشه و اين با پيام آمد:
"رمز نا معتبر است"

اين بار فروشنده با بيحوصلگى گفت:
خانم لطفا نقداً پرداخت كنيد ، پول نقد همراهتون هست؟....فكر كنم كارتتون رو پيش موبايلتون گذاشتين كلاً سوخته


در راه برگشت به خانه مرتب اين جمله ى فروشنده در سرم صدا ميكرد
"پول نقد همراهتون هست"؟

:sleepy:خدايا ما در كارت اعمالمان كارهاى بسيارى داريم كه به اميد آنها هستيم مثلا عبادتهايى كه كرديم ، دستگيرى ها و انفاق هايى كه انجام داديم و ....


نكند در روز حساب و كتاب بگويند موجودى كافى نيست ، ما متعجبانه بگوييم :
مگر ميشود ؟ اين همه اعمالى كه فكر ميكرديم نيك هستند و انجام داديم چى شد؟؟؟؟

و بگويند اعمالتان را در كنار چيزهايى قرار داديد كه كلاً سوخت و از بين رفت ... كنار بخل كنار حسد ، كنار ريا ، كنار بى اعتمادى به خدا ، كنار دنيا دوستى و .....

نكند از ما بپرسند نقد با خودت چه آورده اى ؟ و ما كيسه مان تهى باشد ، دستمان خالى ....

خدايا از تمام چيزهايى كه باعث از بين رفتن اعمال نيكمان ميشود به تو پناه ميبريم كه :

اِن َنفس َلاماره باالسوأ اِلآ ما رَحِمَ ربى
━━━┄✧✾✧✾✧✾✧✾✧┄━━━
:point_down::point_down::point_down::point_down::point_down:

به حق این دو عزیزت که ایام ولادتشان است. ایامی که زمین و آسمان خوشحالن.

عشق ما به این خاک تنها از این روست که تو در آن آرمیده ای! 

         هرچند حال روز و زمین و زمان بداست          یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است
  حـتی اگـر به آخـر خـط هـم رسیـده ای          آنـجـا برای عشـق شروعـی مـجــدد است     

************

باور کن اشک ها برای زیارت تو لحظه شماری می کنند و نفس هایمان حبس می شوند تا کبوترانه پیش پای ضریحت پرواز کنند.
نکند،نکند لیاقت پرواز در آسمان حرمت را نداشته باشیم.
ای سلطان طوس!ای شمس الشموس!این همه دست برافراشته می شود تا برسد به خاک پای تو!
دست ها با وجود تو بسته نیستند،نکند دستهایمان را برگردانی.
غریبه های این مرز و بوم تنها تو را می شناسند و اشتیاق قلب هایمان برای دیدنت همیشگیست.چه کسی می گوید که ما بی حضور تو توان برخواستن داشته ایم؟
نکند آشنا نشویم با رایحه ی شفاعت تو؛و در ظلمت خویش بمانیم.
پناهنده ی تو هستیم ای مولای رئوف! شمس الشموس!

استحباب زیارت امام رضا(ع) در روز زیارتی خاص

آنچه مسلم است این است که برخی از روزهای سال بنا به دلایلی بر سایر ایام ارجح و افضل هستند و ثواب اعمال و احتمال تحقق آمال در آن ها بیشتر است.
 
بر اساس این گزارش، از ایام بافضیلت و ویژه سال می توان به ماه های حرام اشاره کرد که قرآن کریم آن ها را «ذی القعده»، «ذی الحجه»، «محرم» و «رجب» نام می برد.
 
در فضیلت این ماه ها نکات بسیاری بیان شده است و این نکات تنها متعلق به اسلام نیست و حرمت جنگ در این 4 ماه در زمان جاهلیت نیز وجود داشته است. حتی برخی از مفسران قرآن، پیشینه تحریم جنگ در این چهار ماه را متعلق به زمان حضرت ابراهیم(ع) می دانند.
 
در مورد ماه ذی القعده که هم اکنون در آن قرار داریم نیز نکات فراوانی نقل شده است. به عنوان مثال، «سید بن طاووس» روایتی نقل کرده که ذی القعده در وقت شدت محل اجابت دعاست و در روز یکشنبه این ماه نمازی با فضیلت بسیار از رسول خدا(ص) روایت کرده که مجملش آن است که هر که آنرا به جا آورد توبه اش مقبول و گناهش آمرزیده شود و خصماء او در روز قیامت از او راضی شوند و با ایمان بمیرد و دینش گرفته نشود و قبرش گشاده و نورانی گردد و والدینش از او راضی گردند و مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد و توسعه رزق پیدا کند و ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند و به آسانی جان او بیرون شود.
 
همچنین بر اساس برخی روایات روز ولادت و شهادت امام رضا (ع) در روزهای یازدهم و بیست وسوم این ماه واقع شده است. همچنین در مورد روز بیست وسوم که روز بسیار شریفی است می گویند؛ روز زیارتی مخصوصامام رضا (ع) است و زیارت آن حضرت در این روز از دور و نزدیک یک سنت حسنه است.
 
سید بن طاووس(ره) در کتاب «الاقبال بالاعمال الحسنه» بر استحباب زیارت امام رضا(ع) در روز 23 ذی القعده تأکید می کند.
 
همچنین علامه مجلسی(ره) می گوید: زیارت حضرت رضا(ع) در روزهای مقدس اسلامی افضل است؛ مخصوصاً روزهایی که اختصاص به آن حضرت دارد.
 
امام رضا (ع) نیز خود در فضیلت زیارتشان می فرماید: «فَمَنْ زَارَنِی عَارِفاً بِحَقِّی غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّر»؛ پس هر کس با شناخت حق من، مرا زیارت کند، خداوند گناهان مقدم(پیشین) و مؤخر(پسین) او را می بخشد.
 
دل هایمان را روانه صحن و سرای آن حضرت می کنیم و دست ادب بر سینه قرار داده و صلوات خاصه آن حضرت را با یکدیگر زمزمه می کنیم:

«اَلّلهُمَّ صَلِّ عَلی عَلِی بْنِ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضَی، الْاِمامِ التَّقِی النَّقِی وَ حُجَّتِکَ عَلی مَنْ فَوْقَ الْاَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّری، اَلصِّدّیقِ الشّهیدِ، صَلاةً کَثیرَةً تامَّةً زاکِیةً مُتَواصِلَةً مُتَواتره مترادفه، کاَفضَل ما صلّیتَ عَلی اَحَدٍ مِن اولیائک.»

دنیا تا هست، مدیون توست، که ذات توحیدی
دل تا زنده است، مجنون توست، که نور امیدی

شد همه دنیا، آینه بندان، به روز آمدنت
سلسله الذهب، آینه ای شد، به مشرق سخنت